"[آقای هامیل] لبخندزنان برایم تشریح کرد که هیچ چیز سفیدِ سفید یا سیاهِ سیاه نیست و سفید گاهی همان سیاه است که خودش را جور دیگری نشان می‌دهد و سیاه هم گاهی سفید است که سرش کلاه رفته و وقتی آقای دریس چای نعنایش را آورد نگاهی به او کرد و گفت: «تجربه‌ی کهنه‌ی مرا باور کن.» آقای هامیل مرد بزرگی است. اما روزگار نگذاشته است که بزرگ باشد."                       زندگی در پیش رو؛ رومن گاری؛ برگردان: لیلی گلستان