آی تو که سنبل تو مدی، دسته گلا به اُو مدی

اتیش به جونت نگیره، خوب دل ما رِ الو مدی

از سر صحب خنکا، تا وخت آفتاب تنکا

ور دلِ اینه میشینی، کهنه ته برق نو مدی

با ای که دل دیونه ته، کفتر جلدِ خنه ته

واز ما رِ سر مگردنی، واز کاره سمب‌وسو مدی

با ای که ماده کفتری، مثال طاووس نری

نفس اَدَم پس می‌شینه، وختِ سینه رِ جلو مدی

کوشته‌ی آب و گِلِتُم، دل نگرون دلتم

که با ایجور شلی ولی، بنده اخر به اُو مدی

ای کرکای همسده، چه خوب مگن که بدبده

ای چغک عدت دده، اخر تو خودته لو مدی

اتیش بسه، ما سخته‌تم، نبند که ما آمخته‌تم

بدبده، اما تو چه خوب مِجِزّنی، الو مدی

عاشق پا تا سرتم، موشتری نوبرتم

هلوی پوست‌کنده بگو "شفتالوارِ چطو مدی"؟!

                                                       م. امید